Przyczyny i wywód chorobowy

Przyczyny i wywód chorobowy. Pylica narządu oddechowego należy do chorób zawodowych. I tak pylica węglowa zdarza się najczęściej u palaczy, węglarzy, tragarzy węgla, zwłaszcza zaś u górników pracujących w kopalniach węgla. Pylicę żelazną spotyka się u polerowników szkła pracujących w fabrykach zwierciadeł z tlenkiem żelazowym, u farbiarzy papieru, u szlifierzy i tokarzy żelaza, kamieniarską przede wszystkim u kamieniarzy, nadto u murarzy, u robotników narażonych na ciągłe wdychanie pyłu piaskowcowego, kwarcowego, glinkowatego itd. Pylicę krzemową nabywa się przez wieloletnie wdychanie dwutlenku krzemu. Czytaj dalej Przyczyny i wywód chorobowy

Anatomia patologiczna

Anatomia patologiczna. Ze stanowiska anatomiczno-patologicznego krzemicę płuc cechuje rozrost tkanki łącznej, wiodący do zwłóknienia i stwardnienia płuc. W pęcherzykach płucnych cząsteczki pyłu zostają pochłonięte przez komórki pyłochłonne, a następnie poprzez oskrzelka usunięte do oskrzeli, a stąd na zewnątrz, po części zaś przenikają przez ściany przewodów pęcherzykowych i oskrzelków do tkanki śródmiąższowej płuc i gromadzą się, w utkaniu limfatycznym u wejścia do zrazików. Inni sądzą, że komórki pyłochłonne, obładowane pyłem, nie są zdolne do przenikania przez ściany przewodów pęcherzykowych, natomiast pozostają w pęcherzykach płucnych, obrastają przez rozmnażające się komórki ich ścian i zostają w ten sposób włączone w obręb tkanki płucnej. Gromadząc się w utkaniu limfatycznym płuc zatem dookoła oskrzelków i przewodów pęcherzykowych u wejścia do zrazików, na obwodzie zrazików obok przegrody międzyzrazikowej lub naczyń krwionośnych pod opłucną przy ścianach powierzchownych pęcherzyków i stąd dążąc drogami limfatycznymi i wzdłuż naczyń krwionośnych do węzłów chłonnych wnękowych, komórki pyłochłonne tworzą skupienia o średnicy 1-2 milimetra, zwane guzkami pyliczymi lub dla podobieństwa z gruzełkami gruźliczymi gruzełkami rzekomyfli. Czytaj dalej Anatomia patologiczna

W rozwinietej pylicy, prócz niezytu oskrzeli, stwierdza sie równiez mniej wiecej rozlegla rozedme pluc

W rozwiniętej pylicy, prócz nieżytu oskrzeli, stwierdza się również mniej więcej rozległą rozedmę płuc, która może uniemożliwić powstanie objawów opukowych i osłuchowych, zależnych od zwłóknienia płuc, wywołanego przez działanie pyłu krzemowego. Z czasem jednak wykrywa się w krzemicy płuc przytłumienie w okolicach podobojczykowych i nawet w górnych częściach mostka, zależne od rozrostu tkanki łącznej, osłuchowo zaś słyszy się nieraz świsty, rzężenia i szmery oddechowe osłabione lub zaostrzone. Mogą też powstać objawy ja m, zależne od rozszerzeń oskrzeli. Opisane zmiany są najwyraźniejsze w górnych płatach płuc, wskutek czego powstaje duże podobieństwo obrazu klinicznego do gruźlicy płuc. Drugi ton na tętnicy płucnej bywa wzmocniony, zależnie od przerostu prawej komory, powstającego wskutek zmian marskich w płucach na tle działania pyłu krzemowego. Czytaj dalej W rozwinietej pylicy, prócz niezytu oskrzeli, stwierdza sie równiez mniej wiecej rozlegla rozedme pluc

Atorwastatyna z lub bez przeciwciała przeciwko PCSK9 w pierwotnej hipercholesterolemii

Konwertaza surowicy proproteinowej subtylizyny / keksiny 9 (PCSK9) wiąże się z receptorami lipoprotein o niskiej gęstości (LDL), zwiększając degradację receptorów LDL i zmniejszając szybkość z jaką cholesterol LDL jest usuwany z krążenia. REGN727 / SAR236553 (oznaczony tutaj jako SAR236553), w pełni ludzkie przeciwciało monoklonalne PCSK9, zwiększa recykling receptorów LDL i obniża poziom cholesterolu LDL. Metody
Przeprowadziliśmy badanie kliniczne fazy 2, wieloośrodkowe, z podwójnie ślepą próbą i placebo, obejmujące 92 pacjentów, u których poziom cholesterolu LDL wynosił 100 mg na decylitr (2,6 mmol na litr) lub więcej po leczeniu 10 mg atorwastatyny przez co najmniej 7 tygodni. Pacjenci zostali losowo przydzieleni do 8-tygodniowego leczenia 80 mg atorwastatyny dziennie plus SAR236553 raz na 2 tygodnie, 10 mg atorwastatyny dziennie plus SAR236553 raz na 2 tygodnie lub 80 mg atorwastatyny dziennie plus placebo raz na 2 tygodnie i byli obserwowani przez dodatkowe 8 tygodni po leczeniu. Czytaj dalej Atorwastatyna z lub bez przeciwciała przeciwko PCSK9 w pierwotnej hipercholesterolemii

W pełni magnetycznie lewitująca pompa krążeniowa do zaawansowanej niewydolności serca cd

Dane zebrano w punkcie wyjściowym, dzień po wszczepieniu, tydzień po wszczepieniu, przy wypisaniu, oraz 1, 3 i 6 miesięcy po wszczepieniu. Wydarzenia wynikowe i zdarzenia niepożądane rejestrowano podczas całego badania Systemy lewostronnego wspomagania
Rysunek 1. Rysunek 1. Schematy pompy z przepływem osiowym i pompy z przepływem odśrodkowym.Panel A pokazuje schemat pompy z przepływem osiowym; krew wchodzi na jednym końcu wirnika i jest napędzana wzdłuż osi wirnika do odpływu pompy. Panel B pokazuje schemat w pełni magnetycznie lewitowanej pompy odśrodkowej; krew wchodzi na centralną oś wirnika i jest kierowana na zewnątrz odśrodkowo do odpływu pompy. Czytaj dalej W pełni magnetycznie lewitująca pompa krążeniowa do zaawansowanej niewydolności serca cd

Nadekspresja cytokiny BAFF i ryzyka autoimmunologicznego

Badania asocjacyjne genomewidu dotyczące chorób autoimmunologicznych zmapowały setki regionów wrażliwości w genomie. Jednak tylko w przypadku kilku sygnałów asocjacyjnych zidentyfikowano gen przyczynowo-skutkowy, a jeszcze rzadziej zdefiniowano wariant przyczynowy i mechanizm leżący u podstaw. Powiązane skojarzenia wariantów DNA wpływające zarówno na ryzyko choroby autoimmunologicznej, jak i ilościowe zmienne immunologiczne stanowią informacyjną drogę do zbadania mechanizmów chorobowych i ścieżek możliwych do ukierunkowania na leki. Metody
Korzystając z próbek kontrolnych z Sardynii we Włoszech, przeprowadziliśmy badanie asocjacyjne genomewidu w stwardnieniu rozsianym, a następnie specyficzne dla locus TNFSF13B testowanie asocjacji w toczniu rumieniowatym układowym (SLE). Przeprowadzono ekstensywne fenotypowanie ilościowych zmiennych immunologicznych, precyzyjne mapowanie oparte na sekwencjach, analizy krzyżowe i krzyżowe fenotypowe oraz badania ekspresji genów w celu zidentyfikowania wariantu przyczynowego i wyjaśnienia jego mechanizmu działania. Czytaj dalej Nadekspresja cytokiny BAFF i ryzyka autoimmunologicznego

Nadekspresja cytokiny BAFF i ryzyka autoimmunologicznego ad 6

Dla każdej z tych cech, analiza warunkowa wykazała, że BAFF-var wyjaśnił całe powiązanie w locus (Tabela S11 w Dodatku Uzupełniającym). Stwierdziliśmy również, że rozpuszczalne poziomy BAFF były istotnie wyższe u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym lub SLE niż u osób kontrolnych. Ponadto, stosując przedkliniczne próbki dostępne dla ochotników SardiNIA, u których stwardnienie rozsiane rozwinęło się do 12 lat później, zaobserwowaliśmy podwyższone poziomy rozpuszczalnego BAFF przed rozpoznaniem choroby (Tabela S12 i sekcja Wyniki w dodatkowym dodatku). Wnioskujemy, że BAFF-var jest wariantem przyczynowym napędzającym wzrost rozpuszczalnego BAFF i kaskadą efektów immunologicznych prowadzących do zwiększonego ryzyka autoimmunizacji.
Wpływ BAFF-var na poziomy rozpuszczalnego BAFF
Figura 2. Czytaj dalej Nadekspresja cytokiny BAFF i ryzyka autoimmunologicznego ad 6

Autoimmunologiczny zespół polendokrynologiczny typu 1 i NALP5, autoantygen przytarczyc ad 7

Po pierwsze, ponieważ niedoczynność przytarczyc jest zwykle pierwszą endokrynną manifestacją APS-1, może nastąpić spadek miana autoprzeciwciał NALP5 w czasie u pacjentów z długotrwałą chorobą.21 Drugi, różnice w strukturze trzeciorzędowej między natywnym NALP5 i rekombinowanym 35S oznaczony NALP5 zastosowany w teście mógł wpłynąć na wiązanie autoprzeciwciał, prowadząc do suboptymalnej czułości testu autoprzeciwciał. Chociaż nasze wyniki sugerują, że NALP5 jest głównym autoantygenem przytarczyc u pacjentów z APS-1, nie można wykluczyć istnienia innych autoantygenów. Autoimmunologiczną chorobę jajników rozpoznaje się u ponad połowy kobiet z APS-1, u których występuje przedwczesna niewydolność jajników lub opóźnione dojrzewanie.2 Ponieważ NALP5 ulega ekspresji w jajnikach, może również działać jako autoantygen jajnika lub jajnikowe źródło autoantygenu kobiety, które są ważne dla rozwoju niedoczynności przytarczyc. Zaobserwowaliśmy korelację pomiędzy obecnością autoprzeciwciał specyficznych dla NALP5 a autoimmunologiczną niewydolnością jajników (Tabela 1), potwierdzając taki wniosek. Jednak wszyscy pacjenci z autoprzeciwciałami NALP5 i hipogonadyzmem wykazywali również niedoczynność przytarczyc, co pokazuje, że autoprzeciwciała specyficzne wobec NALP5 nie są swoistymi ani niezależnymi markerami hipogonadyzmu. Czytaj dalej Autoimmunologiczny zespół polendokrynologiczny typu 1 i NALP5, autoantygen przytarczyc ad 7

Zespół Parkinsona u użytkowników Methcathinone i rola manganu ad 5

Fosfatazę alkaliczną w surowicy mierzono u 22 pacjentów i stwierdzono jej nieznaczny wzrost w 2 (mniej niż jeden raz od górnej granicy normy), albumina w surowicy (mierzona u 22 pacjentów) była na poziomie granicznym niska w 2 (ponad 70% dolnej granicy normy). ) i poziomy protrombiny (mierzone u 16 pacjentów) oraz wyniki ultrasonografii w wątrobie (uzyskane u 11 pacjentów) były prawidłowe. Żaden pacjent nie chorował na żółtaczkę ani nie został oceniony klinicznie, że ma nadciśnienie wrotne. Dwóch pacjentów poddano biopsji wątrobowej, która wykazała przewlekłe aktywne zapalenie wątroby, ale nie zmiany marskości. Poziomy manganu i miedzi
Poziomy manganu w pełnej krwi były podwyższone powyżej normalnego zakresu u 9 z 10 pacjentów, którzy stwierdzili aktywne stosowanie metatinonu (średnia, 831 nmoli na litr, zakres od 201 do 2102) (tabela 1). Czytaj dalej Zespół Parkinsona u użytkowników Methcathinone i rola manganu ad 5