Zapobieganie ropniom pluc

Zapobieganie ropniom płuc polega na tych samych zasadach, co i zapobieganie zapaleniu płuc. Wymaga ono nadto usilnego odżywiania u osób niedożywionych oraz energicznego leczenia chorób narządu oddechowego. Leczenie chorego z ropniem płuc umieszcza się w przestronnym pokoju z dostępem dużej ilości świeżego powietrza i odżywia się usilnie, unikając pokarmów trudno strawnych ze względu na gorączkę. Niektórzy gorąco polecają dietę suchą. W ostrym okresie ropnia płuc, a także podczas zaostrzeń najlepszą metodą leczniczą jest leczenie penicyliną. Czytaj dalej Zapobieganie ropniom pluc

Zgorzel dolnego plata bywa przewaznie wtórna

Zgorzel dolnego płata bywa przeważnie wtórna. Najczęściej jest ona powikłaniem lub zejściem innych chorób płuc, przeważnie przewlekłych, np. rozszerzenia oskrzeli z zapaleniem płuc śródmiąższowym, rzadziej chorób ostrych (krupowego zapalenia płuc, rzadziej zapalenia odoskrzelowego), wskutek dodatkowego zakażenia beztlenowcami poprzednio chorobowo zmienionych części płuc. Tę postać zgorzeli płuc spostrzega się nadto u osób bardzo wyniszczonych (u chorych nieprzytomnych wskutek aspiracji materiału zawierającego beztlenowce. Dołączenie się zgorzeli płuc objawia się skokiem gorączki i pojawieniem się cuchnącej plwociny. Czytaj dalej Zgorzel dolnego plata bywa przewaznie wtórna

Rozpoznanie róznicowe

Rozpoznanie różnicowe. Zgorzel płuc różnicuje się z innymi chorobami przebiegającymi z cuchnącą plwociną. Od zapalenia gnilnego oskrzeli różni się zgorzel płuc tym, że plwocina zawiera strzępy tkanki płucnej i bywa wykrztuszana „pełnymi ustami oraz że badanie płuc stwierdza, chociaż niestale, objawy jam. Z rozszerzeniem oskrzeli różnicuje się zgorzel płuc wtedy, gdy zawartość ropna w rozszerzonym miejscu oskrzela ulega gnilnemu rozkładowi wskutek zawleczenia doń beztlenowców. W przeciwieństwie do zgorzeli płuc plwocina w tych przypadkach nie zawiera strzępów tkanki płucnej. Czytaj dalej Rozpoznanie róznicowe

Przyczyny i wywód chorobowy

Przyczyny i wywód chorobowy. Pylica narządu oddechowego należy do chorób zawodowych. I tak pylica węglowa zdarza się najczęściej u palaczy, węglarzy, tragarzy węgla, zwłaszcza zaś u górników pracujących w kopalniach węgla. Pylicę żelazną spotyka się u polerowników szkła pracujących w fabrykach zwierciadeł z tlenkiem żelazowym, u farbiarzy papieru, u szlifierzy i tokarzy żelaza, kamieniarską przede wszystkim u kamieniarzy, nadto u murarzy, u robotników narażonych na ciągłe wdychanie pyłu piaskowcowego, kwarcowego, glinkowatego itd. Pylicę krzemową nabywa się przez wieloletnie wdychanie dwutlenku krzemu. Czytaj dalej Przyczyny i wywód chorobowy