Obojnactwo

Obojnactwo Oprócz dwupłciowości potencjalnej istnieć może jeszcze właściwa dwupłciowość, czyli obojnactwo (herma phroditismus). Jest to wada rozwojowa. wyrażająca się tym, że osoba dotknięta tą wadą posiada cechy obojga płci, przy czym obie są słabo rozwinięte. Obojnactwo jest prawdziwe, jeżeli po otwarciu jamy brzusznej znajdujemy jądra i jajniki. Usunięcie jednej pary gruczołów sprowadza. Czytaj dalej Obojnactwo

Zgorzel pluc

Zgorzel płuc powstaje w takich samych warunkach jak ropień płuc, jeżeli do płuc zostają zawleczone bakterie gnilne. Dawniej mniemano, że mogą wywoływać wszystkie beztlenowce z pałeczką gałęzistą (Bacillus racemosus) na czele. Obecnie przeważa zdanie, że w grę wchodzą swoiste zarazki, przede wszystkim krętki (Spirochaete) i pałeczki wrzecionowate (Bacillu fusiformis). Natomiast Scbottmiłller i inni uważają te bakterie za pasożyty nieszkodliwe i uznają za zarazki wywołujące zgorzel płuc paciorkowce beztlenowe (Streptococcus anaerobius). Niektórzy przypuszczają, że zgorzel płuc mogą wywoływać również i tlenowce. Czytaj dalej Zgorzel pluc

Rozlane zapalenie przewlekle pluc sródmiazszowe ma charakter wysiekowy lub wytwórczy

Rozlane zapalenie przewlekłe płuc śródmiąższowe ma charakter wysiękowy lub wytwórczy. Najczęściej bywa następstwem przewlekłego zapalenia opłucnej. Zapalenie śródmiąższowe wiedzie do rozrostu tkanki łącznej śródmiąższowej z następowym zgrubieniem przegród międzypęcherzykowych i całego zrębu łącznotkankowego, wskutek czego dochodzi do zwężenia, a nawet niedrożności pęcherzyków. Kurczenie się tworzącej się tkanki łącznej pociąga za sobą zmniejszenie objętości płuca i jego stwardnienie, tzw. marskość płuc. Czytaj dalej Rozlane zapalenie przewlekle pluc sródmiazszowe ma charakter wysiekowy lub wytwórczy

W pózniejszych okresach moga powstawac rozszerzenia Oskrzeli

W późniejszych okresach mogą powstawać rozszerzenia Oskrzeli wywołane zmianami w miąższu płucnym (bronchectasis pneumogenes). Pył bardzo drobny, mniejszy od mikrona oraz nieco tylko większy od niego, może docierać do oskrzelków i pęcherzyków płucnych i tutaj osiadać. Sprzyja temu znaczne osłabienie prądu powietrza i duże jego uwilgotnienie w tych częściach narządu oddechowego. Większe cząsteczki pyłu dochodzą do oskrzelków tylko w razie głębokiego oddychania. Z pęcherzyków płucnych pył dostaje się do chłonnych przestrzeni płuca i z limfą może dochodzić do węzłów chłonnych i do opłucnej. Czytaj dalej W pózniejszych okresach moga powstawac rozszerzenia Oskrzeli

Anatomia patologiczna

Anatomia patologiczna. Ze stanowiska anatomiczno-patologicznego krzemicę płuc cechuje rozrost tkanki łącznej, wiodący do zwłóknienia i stwardnienia płuc. W pęcherzykach płucnych cząsteczki pyłu zostają pochłonięte przez komórki pyłochłonne, a następnie poprzez oskrzelka usunięte do oskrzeli, a stąd na zewnątrz, po części zaś przenikają przez ściany przewodów pęcherzykowych i oskrzelków do tkanki śródmiąższowej płuc i gromadzą się, w utkaniu limfatycznym u wejścia do zrazików. Inni sądzą, że komórki pyłochłonne, obładowane pyłem, nie są zdolne do przenikania przez ściany przewodów pęcherzykowych, natomiast pozostają w pęcherzykach płucnych, obrastają przez rozmnażające się komórki ich ścian i zostają w ten sposób włączone w obręb tkanki płucnej. Gromadząc się w utkaniu limfatycznym płuc zatem dookoła oskrzelków i przewodów pęcherzykowych u wejścia do zrazików, na obwodzie zrazików obok przegrody międzyzrazikowej lub naczyń krwionośnych pod opłucną przy ścianach powierzchownych pęcherzyków i stąd dążąc drogami limfatycznymi i wzdłuż naczyń krwionośnych do węzłów chłonnych wnękowych, komórki pyłochłonne tworzą skupienia o średnicy 1-2 milimetra, zwane guzkami pyliczymi lub dla podobieństwa z gruzełkami gruźliczymi gruzełkami rzekomyfli. Czytaj dalej Anatomia patologiczna

Los chorego zalezy od rozleglosci marskosci pluc

Rokowanie. Los chorego zależy od rozległości marskości płuc i od stanu serca. Im sprawa jest rozleglejsza, im większe są zmiany w mięśniu sercowym, tym rokowanie powinno być ostrożniejsze, zwłaszcza u osób pracujących fizycznie. Zapobieganie i leczenie. Dla zapobieżenia powstaniu marskości płuc należy starannie leczyć zapalenie opłucnej i płuc. Czytaj dalej Los chorego zalezy od rozleglosci marskosci pluc

promienica narzadu oddechowego

Określenie i przyczyny. Przez miano: promienica narządu oddechowego rozumie się chorobę powstającą na tle zakażenia narządu oddechowego promieniowcem (actinomyces). Grzybek ten należy do grupy Strephtothrix. Rosnąc wytwarza on grudki, dostrzegalne gołym okiem, wielkości ziarnka maku. Młode ziarnka są szarawe, starsze – żółtawe, najstarsze – brunatne. Czytaj dalej promienica narzadu oddechowego

Znamiennymi cechami promienicy narzadu oddechowego sa

Anatomia patologiczna. Znamiennymi cechami promienicy narządu oddechowego są: 1) w ogromnej większości przypadków przewlekły i podstępny jej przebieg 2) kojarzenie się zmian rozpadowych z nowotworzeniem tkanki ziarnkowej 3) duża skłonność do tworzenia się przetok 4) wciąganie w sprawę chorobową wszystkich tkanek napotykanych po drodze 5) obecność w ropie charakterystycznych ziarn zawierających promieniowce W narządzie oddechowym promieniowce wywołują nieżyt oskrzeli i ogniska odoskrzelowego zapalenia płuc. W ścianach oskrzeli powstają nacieki. Stwierdza się je także dookoła oskrzeli i w miąższu płucnym. W dalszym przebiegu choroby nacieki rozmiękają i opróżniają się do oskrzeli wskutek czego tworzą się małe jamki. Czytaj dalej Znamiennymi cechami promienicy narzadu oddechowego sa

Anatomia patologiczna

Anatomia patologiczna. Dostawszy się z oskrzeli do pęcherzyków płucnych nitki grzybicze wypełniają je i wywołują po części obrzmienie i łuszczenie się nabłonka pęcherzyków, po części jego rozplem, któremu towarzyszy rozplem również komórek tkanki śródmiąższowej oraz śródbłonka naczyń krwionośnych. Ściany pęcherzyków znacznie grubieją, przez co pojemność pęcherzyka się zmniejsza. Prócz tych zmian wywołuje grzybek w miejscu swego rozwoju odczyn zapalny (A. Ciągski) z zejściem w postępujące stwardnienie (sclerosis progressiva), rzadziej w zropienie. Czytaj dalej Anatomia patologiczna

W pełni magnetycznie lewitująca pompa krążeniowa do zaawansowanej niewydolności serca cd

Dane zebrano w punkcie wyjściowym, dzień po wszczepieniu, tydzień po wszczepieniu, przy wypisaniu, oraz 1, 3 i 6 miesięcy po wszczepieniu. Wydarzenia wynikowe i zdarzenia niepożądane rejestrowano podczas całego badania Systemy lewostronnego wspomagania
Rysunek 1. Rysunek 1. Schematy pompy z przepływem osiowym i pompy z przepływem odśrodkowym.Panel A pokazuje schemat pompy z przepływem osiowym; krew wchodzi na jednym końcu wirnika i jest napędzana wzdłuż osi wirnika do odpływu pompy. Panel B pokazuje schemat w pełni magnetycznie lewitowanej pompy odśrodkowej; krew wchodzi na centralną oś wirnika i jest kierowana na zewnątrz odśrodkowo do odpływu pompy. Czytaj dalej W pełni magnetycznie lewitująca pompa krążeniowa do zaawansowanej niewydolności serca cd