prywatne gabinety lekarskie elbląg

Dideoksynukleozydy podobne pod względem aktywności do zydowudyny zostały przetestowane w próbach klinicznych wczesnej fazy wkrótce po zatwierdzeniu zydowudyny1-5. Miano nadzieję, że wczesna ocena i uwolnienie tych czynników zwiększy armamentarium leczenia pacjentów z zakażeniem ludzkim wirusem upośledzenia odporności (HIV). Zarówno didanozyna, jak i zalcytabina stały się powszechnie dostępne dla pacjentów dzięki rozszerzonym programom dostępu podczas formalnej oceny w randomizowanych badaniach klinicznych6. Lekarze leczący pacjentów, którzy nie mogli tolerować zydowudyny lub których stan kliniczny pogorszył się podczas leczenia zydowudyną, mieli zatem dwie możliwości terapeutyczne. Pacjenci, u których wystąpiło niepowodzenie leczenia zydowudyną lub wystąpiła nietolerancja zydowudyny, zostali zakwalifikowani do wieloośrodkowego, randomizowanego badania klinicznego, porównującego skuteczność i bezpieczeństwo didanozyny i zalcytabiny, zapoczątkowanej w grudniu 1990 r. Przez Program Terry Beirn Community Clinical Research on AIDS (nabyta zespół niedoboru odporności). Ten raport porównuje przeżycie, kliniczny postęp choroby, zmiany w liczbie limfocytów CD4 i niekorzystne efekty podczas dwóch terapii.
Metody
Badana populacja
Pacjenci zostali zapisani do 133 placówek klinicznych w 16 jednostkach uczestniczących we wspólnotowych programach badań klinicznych nad AIDS (CPCRA). CPCRA jest sponsorowana przez National Institute of Allergy and Infectious Diseases i jest konsorcjum jednostek administracyjnych w 13 amerykańskich miastach, ustanowionych w celu prowadzenia badań klinicznych w społeczności, w której pacjenci z zakażeniem wirusem HIV otrzymują podstawową opiekę.
Pacjenci z zakażeniem HIV, którzy ukończyli co najmniej 13 lat (z wyjątkiem kobiet w ciąży lub karmiących piersią), kwalifikowali się, jeśli spełnili następujące kryteria: mieli stan określający AIDS lub dwie liczby limfocytów CD4 wynoszące 300 komórek lub mniej na milimetr sześcienny, z pozytywnym wynikiem testu serologicznego na obecność wirusa HIV lub z diagnostyką kliniczną zakażenia HIV przez lekarza; i przeszli terapię zydowudyną, która doprowadziła do nietolerancji leku lub postępu choroby podczas leczenia.
Nietolerancja na zydowudynę została zdefiniowana jako hematologiczna, jeśli pacjent leczony dawką 600 mg lub mniej dziennie przez ponad osiem tygodni miał dwie liczby neutrofilów wynoszące 750 komórek lub mniej na milimetr sześcienny lub dwie wartości hemoglobiny na poziomie 9,0 g na decylitr lub mniej. Na nietolerancję niehematologiczną wskazano jedną z następujących cech: zespół bólów głowy i pobudzenia, nudności i wymioty powodujące silny dyskomfort pomimo odpowiedniego leczenia lekami przeciwwymiotnymi, objawami miopatii zidowudyny lub innymi trwałymi ciężkimi objawami bezpośrednio związanymi z terapią zydowudyną i nawracającymi na rechallenge.
Uważano, że leczenie zidowudyną zawiodło, jeśli pacjenci, którzy otrzymywali dawkę dzienną 500 mg lub więcej przez łączny okres co najmniej sześciu miesięcy, mieli progresję choroby, określaną jako rozwój nowej lub nawracającej oportunistycznej infekcji, opracowanie nowego leku. lub nawracające nowotwory oportunistyczne (z wyjątkiem mięsaka Kaposiego), rozwój stadium (łagodnego) zespołu demencji AIDS lub niezdolność do rozwoju pomimo odpowiedniej terapii. Niepowodzenie w prawidłowym rozwoju wskazywało na niezamierzoną utratę wagi o więcej niż 10 procent maksymalnej masy ciała podczas leczenia zydowudyną, któremu towarzyszyła biegunka z powodu niezdiagnozowanej przyczyny lub udokumentowana gorączka i przewlekłe osłabienie trwające dłużej niż 30 dni w przypadku braku równoczesnej choroby .
Pacjenci musieli mieć następujące wartości przy wejściu: poziom hemoglobiny powyżej 9,0 g na decylitr (z lub bez wsparcia z transfuzji lub epoetyny), bezwzględna liczba neutrofilów powyżej 750 na milimetr sześcienny, liczba płytek ponad 50 000 na milimetr sześcienny, a stężenie kreatyniny w surowicy poniżej 2,0 mg na decylitr (180 .mol na litr), całkowite stężenie bilirubiny poniżej 2,0 mg na decylitr (34 .mol na litr), stężenie kwasu moczowego poniżej 10 mg na decylitr (590 .mol na litr), poziomy aminotransferazy wątrobowej mniej niż pięciokrotność górnej granicy normy i całkowity poziom amylazy w surowicy równy lub mniejszy niż dwukrotność górnej granicy normy.
Pacjenci zostali wykluczeni, jeśli mieli jakąkolwiek z następujących cech: wcześniejsze leczenie daniozyną lub zalcytabiną, zapalenie trzustki w wywiadzie, niedawne nadmierne spożywanie alkoholu, historia lub objawy neuropatii obwodowej, niekontrolowane napady padaczkowe, zespół AIDS z demencją etapu 2 (umiarkowany ) lub gorzej, przeciwwskazania do badania narkotyków, lub obecne leczenie dla każdego aktywnego oportunistycznego zakażenia lub nowotworu określającego AIDS.
Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną zgodę na udział w badaniu.
Projekt badania
Badanie to zostało zaprojektowane jako wieloośrodkowe, randomizowane, otwarte, oparte na społeczności badanie kliniczne
[podobne: cena badania moczu, zdjęcie zęba, zagrzybiony organizm objawy ]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Powiązane tematy z artykułem: cena badania moczu zagrzybiony organizm objawy zdjęcie zęba