Nadekspresja cytokiny BAFF i ryzyka autoimmunologicznego ad 6

Dla każdej z tych cech, analiza warunkowa wykazała, że BAFF-var wyjaśnił całe powiązanie w locus (Tabela S11 w Dodatku Uzupełniającym). Stwierdziliśmy również, że rozpuszczalne poziomy BAFF były istotnie wyższe u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym lub SLE niż u osób kontrolnych. Ponadto, stosując przedkliniczne próbki dostępne dla ochotników SardiNIA, u których stwardnienie rozsiane rozwinęło się do 12 lat później, zaobserwowaliśmy podwyższone poziomy rozpuszczalnego BAFF przed rozpoznaniem choroby (Tabela S12 i sekcja Wyniki w dodatkowym dodatku). Wnioskujemy, że BAFF-var jest wariantem przyczynowym napędzającym wzrost rozpuszczalnego BAFF i kaskadą efektów immunologicznych prowadzących do zwiększonego ryzyka autoimmunizacji.
Wpływ BAFF-var na poziomy rozpuszczalnego BAFF
Figura 2. Figura 2. Pokrycie sekwencją RNA przez poziomy ekspresji w genie TNFSF13B Gene.RNA wykreślono jako względną liczbę odczytów w locus TNFSF13B, obejmującą ostatni ekson (ekson 6) i 3 UTR. Pokazano średnie poziomy ekspresji dla trzech alternatywnych genotypów (typ dziki [WT] / WT, BAFF-var / BAFF-var i WT / BAFF-var). UTR 3 (długie i krótkie formy) są reprezentowane ciemnoszarymi paskami, a pozycja BAFF-var jest określona.
Obserwacja, że BAFF-var tworzy alternatywny motyw poliadenylacji, AATAAA, z sekwencji AAT [GCTGT / A] AA, wzbudziła hipotezę, że wariant 3 UTR może zwiększać rozpuszczalne poziomy BAFF przez generowanie skróconego transkryptu TNFSF13B w 3 UTR. Rzeczywiście, w 606 zsekwencjonowanych transkryptomów leukocytów uczestników SardiNIA (Figura 2), skala BAFF korelowała ze spadkiem o około 35% w dłuższym transkrypcie na allel (P = 8,34 x 10-86) (Figura 1E, i Fig. S3 w Dodatek dodatkowy), efekt potwierdzony przez ilościową analizę PCR pierwotnego RNA monocytów (ryc. S4 w dodatku uzupełniającym). Zatem, BAFF-var generuje krótszy TNTF13B 3 UTR.
Rycina 3. Rycina 3. Post-transkrypcyjna regulacja ekspresji białek BAFF przez MicroRNA. Aanel A pokazuje wykres pudełkowy rozpuszczalnych poziomów BAFF, określony przez oznaczenie immunoenzymatyczne (ELISA), w próbkach surowicy od 2733 genotypowanych ochotników SardiNIA, stratyfikowany według genotypu. Panel B przedstawia wyniki analizy Western blot endogennego białka BAFF w komórkach THP1 48 godzin po transfekcji prekursorów mikroRNA (miRNA). Panel C pokazuje ekspresję białka BAFF znormalizowanego do poziomów HSP90 i wykreślono w odniesieniu do wymieszanej kontroli miRNA (miR-Ctr). Panel D pokazuje względną ekspresję miRNA w pierwotnych monocytach, oznaczoną ilościowo przez odwrotną transkrypcję i ilościową analizę reakcji łańcuchowej polimerazy (qPCR) przy użyciu RNA U6 jako kontroli endogennej. Panel E pokazuje kwantyfikację przez qPCR poziomów mRNA BAFF po nadekspresji miR-15a w komórkach THP1, znormalizowanych do poziomów mRNA GAPDH. Poziomy rozpuszczalnego BAFF zmierzono metodą ELISA po transfekcji zablokowanego oligonukleotydu kwasu nukleinowego-anty-miR-15a w komórkach THP1, jak pokazano w Tablicy F, i w pierwotnych monocytach, jak pokazano w Tablicy G; wyniki znormalizowano dla próbek kontrolnych z zablokowanym kwasem nukleinowym-anty-miR. Dane w panelach C do G są środkami co najmniej trzech niezależnych eksperymentów. I słupki reprezentują standardowe błędy
[hasła pokrewne: Rekrutacja it, rekrutacja specjalistów it, doradztwo personalne it, implanty zielona góra, pokrowce antyroztoczowe ]

Powiązane tematy z artykułem: implanty zielona góra pokrowce antyroztoczowe Rekrutacja it, rekrutacja specjalistów it, doradztwo personalne it