Genetyczne determinanty odpowiedzi na warfarynę podczas wstępnego leczenia przeciwzakrzepowego ad 5

CYP2C9 * 5 nie stwierdzono u żadnego z pacjentów. Do analizy genotypy CYP2C9 były brane pod uwagę w trzech grupach: CYP2C9 * / * (typ dziki), CYP2C9 * / * 2 i CYP2C9 * / * 3 (heterozygoty) i CYP2C9 * 2 / * 2, CYP2C9 * 3 / * 3 i CYP2C9 * 2 / * 3 (homozygot i heterozygoty złożone). Częstość występowania genotypów CYP2C9 różniła się istotnie pomiędzy grupami rasowymi lub etnicznymi (P = 0,005) (Tabela 2). Nie stwierdzono odchyleń od spodziewanych proporcji genotypów w populacji przewidywanej przez równowagę Hardy ego-Weinberga dla polimorfizmów w VKORC1, CYP2C9 * 2 i CYP2C9 * 3. Czas do pierwszego INR w zakresie terapeutycznym i pierwszy INR powyżej 4
Ryc. 1. Ryc. 1. Powiązanie między konkretnymi wariantami genetycznymi a wynikami badań. Wykresy pokazują związek między czasem do pierwszego międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR) w zakresie terapeutycznym i czasem do pierwszego INR większego niż 4 dla pacjentów z wariantami genetycznymi reduktazy epoksydu witaminy K (VKORC1) (panele A i B ) i dla cytochromu P-450 2C9 (CYP2C9) (panele C i D).
Tabela 3. Tabela 3. Mediana czasów do pierwszego INR w zakresie terapeutycznym i do pierwszego INR o wartości większej niż 4, zgodnie z wariantem. Tabela 4. Tabela 4. Współczynnik zagrożenia dla pierwotnych wyników, zgodnie z wariantem VKORC1 lub CYP2C9. Na rycinie przedstawiono podstawowe wyniki w czasie do pierwszego terapeutycznego INR i do pierwszego INR z więcej niż 4 spośród różnych genotypów. Haplotyp VKORC1 miał znaczący wpływ na czas potrzebny do osiągnięcia pierwszego INR w zakresie terapeutycznym (P = 0,02) i czas do pierwszego INR większy niż 4 (P = 0,003) (Figura 1A i 1B i Tabela). 3). Pacjenci z jednym lub dwoma haplotypami typu A VKORC1 A mieli krótsze czasy do pierwszego INR w zakresie terapeutycznym i do wartości INR większej niż 4 niż pacjenci z dwoma haplotypami nie-A (Tabela 4). Zgodnie z tymi ustaleniami, analiza regresji Coxa z dostosowaniem statystycznym dla potencjalnie zakłócających zmiennych towarzyszących wykazała, że wśród homozygot A / A szybkość osiągania pierwszego INR w zakresie terapeutycznym (zarówno w ciągu pierwszych 28 dni, jak i całego okresu obserwacji) była wyższe niż homozygoty inne niż A / nie-A o współczynnik prawie 2,4 (P <0,001 dla obu porównań); wskaźnik osiągnięcia wartości INR większej niż 4 był wyższy o ponad 2,5-krotny współczynnik w odpowiednich okresach (P = 0,009 dla obu porównań) (Tabela 4). Pacjenci posiadający tylko jeden allel A również byli bardziej zagrożeni.
Natomiast genotyp CYP2C9 nie wpływał znacząco na czas do pierwszego INR w zakresie terapeutycznym (Tabela 3 i Tabela 4 i Figura 1C). Nosiciele alleli wariantu CYP2C9 * 2 i CYP2C9 * 3 osiągnęły pierwszy INR więcej niż 4 wcześniej niż pacjenci z allelem typu dzikiego (P = 0,03) (Figura 1D). To stwierdzenie znalazło odzwierciedlenie w zwiększonym współczynniku ryzyka (tabela 4).
Czas powyżej terapeutycznego zakresu INR
Haplotyp VKORC1 miał znaczący wpływ na pierwotny wynik odsetka czasu powyżej terapeutycznego zakresu INR (P = 0,03). Pacjenci, którzy byli homozygotyczni pod względem haplotypu A VKORC1, spędzali znacznie więcej czasu leczenia powyżej swojego zakresu terapeutycznego INR niż pacjenci homozygotyczni pod względem haplotypu nie-A (mediana procentowa, 18,8%
[więcej w: forum kulturystyczne, stomatolog olsztyn, stomatologia katowice ]

Powiązane tematy z artykułem: forum kulturystyczne stomatolog olsztyn stomatologia katowice